110276-crumpled-paper-icon-social-media-logos-rss-cube

11427889_10204306704531307_1072381979_nEsta sexta feira dia 19 terá lugar a palestra “Franquismo e repressom” organizada polo Centro Social Faísca de Vigo. A exposiçom oral estará a cargo do histórico militante independentista Antom Árias Curto quem viveu de primeira mao incontáveis fórmulas repressivas do Estado durante a etapa ditatorial e da falsa transiçom e democracia.

A medida que se acentua a repressom do Estado, assistimos ultimamente a umha nova necessidade de repassar o acontecido em tempos passados para compreender os paralelismos que guardam com as situaçons que vivemos hoje em dia. Ademais, a palestra impartida por Árias Curto oferece um testemunho vivo excecional para todas/os aquelas/es interesadas/os na História e na política do nosso País.

Dia: 19 de Junho
Hora: 20,30
Lugar: Centro Social Faísca (Vigo)
 

Sin_ttuloHá duas semanas umha solidária acudia a umha visita no centro penitenciário de Mansilla de las Mulas (León). Todo decorria com normalidade até que R.L. decatou-se que ao remate do vis a vis os funcionários chamavam por todas as pessoas ubicadas noutras salas menos por ela deixando-a para o final.

Após ums minutos aguardando, dous carcereiros sacárom da sala de visitas a R.L e namentres iam caminhando a sua beira explicárom-lhe que houvera um problema com o seu bilhete de identidade. Como soluçom os funcionários mencionárom que a solidária deveria de acudir com eles à cafetaria da prisom.

Umha vez que R.L. chegou à cafetaria comprovou que ademais dos dous carcereiros, estavam já aguardando dous homens à paisana que se identificárom como membros da Fiscalia. Foi entom quando um dos funcionários da cadeia fechou a porta ficando R.L. com os quatro homens dentro.

Nesse intre R.L perguntou-lhe às pessoas presentes qual era o motivo da situaçom tam extrana e os homens que se identificaram como membros da Fiscalia respondérom-lhe que ela nom poderia estar fazendo visitas porque havia ums papeis que relacionavam o seu nome com Resistência Galega e que tinham que extremar a precauçom. Com estas palavras colocárom por enriba da mesa ums papeis que supostamente eram oficiais insistindo para que R.L os lera porque “te van a interesar”. Intuindo qual ia ser a deriva da conversa, a solidária simplesmente contestou que de ser oficiais tais documentos que se procedera ao envio postal dumha citaçom judicial.

Ante a negativa de R.L. de entrar nos seus enredos, os que se identificaram como membros da Fiscalia, começárom a inquedar-se, alporiçar-se e a pressionar à solidária. R.L. mantivo-se na sua resposta e após 40 minutos de retençom, os carcereiros abrírom a porta da cafetaria para deixa-la sair.

Casos semelhantes a este já nom som novos no independentismo galego. Mediante ameaças, supostos “documentos oficiais”, presons familiares e/ou económicas, benefícios de toda índole e outras praxes que se adequam à pessoa a quem se dirigem, membros policiais procuram persuadir às/aos independentistas com o claro objetivo de tirar informaçom. A mocidade foi sempre o seu foco de atençom e é orgulho da Galiza as moças e moços que dérom e dam um NOM como resposta. Nom à colaboraçom com quem pretende aplastar-nos como Povo e um nom rotundo a quem acha que somos ums/has mercenários/as.

Desde o Organismo Popular Anti-repressivo CEIVAR denunciamos esta política nauseabunda e animamos encarecidamente a todas/os as/os independentistas a pôr em conhecimento social e político situaçons similares acontecidas. Com cada negativa avançamos na nossa força, uniom e solidariedade.

 

IMG_20150613_133156A plataforma audiovisual Youtube censurou umha cançom do compositor Volk Gz na que se fazia alusom à asociaçom galegófoba Galicia Bilingüe. Os motivos segundo alega Youtube é umha “reclamaçom legal” interposta por esta cançom. Até o de agora desconhecem-se mais dados sobre esta “reclamaçom legal” além que a mensagem enviada a Volk Gz desde Youtube.

A continuaçom reproduzimos literalmente a letra da cançom censurada e manifestamos a nossa solidariedade contra este novo atentado contra a liberdade de expresom.

“Vivimos nunha nación onde a opresión cara nós é a solución/ Queren quitar o que é noso, quérenos sumisos como pobo/ Cando o que defendemos o galego sufrimos persecución mentres fascistas chaman a Castelao xenófobo/ Tento ver o galego no blogue de Gloria Lago, oh oh pero nom o atopo/ So leo parvadas, que so defenden mentes pechadas, o seu bilingüismo nom/ Mentres Rajoy non sabe nen pronunciar un son, hai debuxos animados en inglés na TVG2./

IMG_20150613_133200Arraigadas fican as nosas raíces, manchadas polos merdáns do noso goberno/ Causando cicatrices, que nós, non esquecemos/ Loitamos por manter viva a nosa identidade antes e agora/ Mentres centos de miles de familias galegas choran a outros so lles importa aproveitarse e enganar coma Respuesta Estudiantil/ oh si, españois que non entenderán o meu símil pero a todo porco lle chega o seu San Martín/ A nosa loita non terá fin, contra Galicia Bilingüe, contra os que a nosa lingua oprimen/ Quen so pensa en cometer contra o galego outro crime imputando aos que non toleramos/ A eses bastardos que se se enteren de que xa estamos fartos, fartos de tanta hipocresia./

Manifestación de Galicia Bilingüe, represión, si para os que defenden a nosa nación/ boicotaremos actos nos que so alabades o espanholismo, dicindo que sofren imposición/ para encamiñar o galego a sua desaparición/ sempre perseguirán a quenes contra eles protestan, por iso, irmán, escoitame, non calaremos/ miles de ruas percorreremos denunciando e cantando cun berro: Na Galiza en galego/ Galicia Bilingüe fora da Galiza, a nosa cultura permanecerá no noso lar, nas cidades e nos campos/ abonda de que os direitos lingüísticos sexan asoballados, bilingüistas que actuan contra nós coma fora os reaccionarios/ pero non saben nin o noso abecedario e logo sairán no telediario/ nunha entrevista criticando que somos radicais, que somos nacionalistas, por ser o 44% que aínda fala o idioma da Terra/ sentímolo por dentro, expresámolo por fora, dando guerra/ A nosa loita non terá fin, contra Galicia Bilingüe, contra os que a nosa lingua oprimen/ Quen so pensa en cometer contra o galego outro crime promovendo que este disminúa, continúan co seu españolismo/ que se enteren de que xa estamos fartos, fartos de tanto cinismo./”

 

A continuaçom reproduzimos a nova publicada polo Observatório para a Defesa dos Direitos e Liberdades EsCULcA:

l27c7f1No xulgado núm. 1 de instrucción de Lugo, xuiz Pilar de Lara, cumúlanse xa mais dunha ducia de casos que afectan funcionarios, médicos e mesmo o director do cárcere de Bonxe. Algúns referidos a alegadas desatencións sanitarias que derivaron na morte de reclusos; outros, a supostos favores ilícitos para presos VIP; algún máis, a posibeis malos tratos entre reixas.

O enésimo caso aberto investiga a desgarradora historia de S.L., un doente que agoniza despois de consumir 22 dos 53 anos da súa vida en celas, e que asegura que o cárcere de Bonxe lle “roubou catro anos” de liberdade. O exrecluso, nacido en Ortigueira (A Coruña), doente de VIH, hepatite crónica, atrofia muscular, desnutrición extrema e varias doenzas máis, declarou o pasado 9 de xuño perante De Lara e na mesma mañá foi examinado por un forense para determinar que parte da deterioración física pode ser debida á mala atención duns servizos médicos carcerarios.

Nas últimas semanas de espera, S.L. estivo hospitalizado varias veces, como el mesmo di, para “resistir”. Outras fontes próximas ao caso aseguran que a declaración perante a xuiz foi "moi satisfactoria”, e que durante catro horas S.L. describiu “moitos detalles” á maxistrada sobre a súa “calvario” en prisión.

O director do cárcere de Bonxe, Modesto Gutiérrez, principal funcionario contra o que o exrecluso dirixe a súa querela por prevaricación, non quixo dar a súa versión dos feitos porque se trata dun asunto “xudicializado”. “Temos toda a documentación preparada e en regra esperando que nola pidan” no xulgado, comentou. “Os informes e feitos son os que son” mais “non quero entrar a criticar: cada cal ten que facer o seu traballo como profesional”, resolvía en alusión a De Lara. Respecto da cantidade de casos que se cumulan nos xulgados de Lugo, Gutiérrez entende que se trata dun “efecto chamada”; ven que vai un e van outros detrás.

"Os internos non poden recorrer a unha segunda opinión médica", di o xuíz. "Deben confiar a cegas nos de prisión"

S.L. conta que xamais foi informado de que tiña dereito a pedir a acumulación das condenas (por delitos semellantes, neste caso de roubo con intimidación ou con violencia, mais ningún de sangue), e que por tanto a súa pena debería ser substancialmente reducida. Segundo o seu avogado, Waldir Sinisterra, é responsabilidade dos servizos xurídicos da prisión reunirse cada seis meses co interno para revisar a súa situación, algo que, con S.L., segundo el, non se fixo.

En xaneiro, despois de varios ingresos hospitalarios do seu cliente e á vista da profunda deterioración da súa saúde, Sinisterra pediu a liberdade condicional “por razóns humanitarias”. O xulgado de Vixilancia Penal desestimouna, di, “baseándose no informe do médico” de prisión, que foi “aprobado por unanimidade polo director e a xunta de tratamento do centro penal”. Alí dicíase que S.L. “podía seguir delinquindo”, lembra o letrado, “cando camiña valéndose dun bastón, e necesita tres cuartos de hora para percorrer 60 metros”. "Este é un sistema deshumanizado", lamenta o representante legal, "non o vían consumíndose e morrendo cada día? Catro anos, e mesmo catro meses de máis no cárcere, para S.L., é toda unha vida".

Após este intento fallado, Sinisterra optou por pedir a acumulación de condenas. E fíxoo “a cegas”, porque “a día de hoxe, os servizos xurídicos do centro penal non facilitaron o historial” con todas as sentenzas de S.L. A resposta non demorou: o 30 de marzo, o xulgado do Penal número 2 de Lugo concedía a liberdade ao preso. Segundo el, despois de o ter “retido tanto tempo, botárono á rúa sen previo aviso", sen o deixar telefonar ao avogado para que fose recollelo e sen a medicación que necesita. S.L. toma “22 pastillas ao día”, e durante unha semana, até que xestionou o cartón da sanidade pública galega, só tivo aqueles fármacos que logrou facilitarlle a ONG que o apoia, Aliade Ultreia. Nos anos que pasou entre reixas morréronlle o pai, a esposa e o irmán. Di que ninguén o avisou e que non puido ir aos enterros.

En 2013, a xuíz chegou a imputar o xefe médico de Bonxe pola morte dun preso

Na querela contra o director e os membros da xunta de vixilancia penal de Bonxe, o exrecluso achega documentación que supostamente demostra que en prisión non respectaron durante anos a orde dun neumólogo do hospital público acerca dun medicamento fundamental que debían fornecer a S.L. O paciente relata, ademais, que a súa vida no cárcere tornouse “invivibel” cando decidiu recorrer ao diario El Progreso de Lugo para denunciar os seus problemas. Desde entón, segundo recolle a querela, comezaron as “represalias”. Lembra que cando tiña unha crise e buscaba axuda na enfermaría de Bonxe o médico recibíao dicíndolle: “Vai co xornalista a que che saque a dor”, “Vas comer toda a condena con patacas”.

Nos xulgados de Lugo tamén hai dilixencias sobre supostos beneficios a presos privilexiados, como o empresario Jorge Dorribo, propietario da empresa farmacéutica Nupel e principal imputado da Operación Campión, que durante un tempo salpicou ao exministro José Blanco. Segundo gravacións telefónicas e varias declaracións de imputados, incluído o propio Dorribo, o trato con el foi diferente, o director de Bonxe recibiuno no seu despacho nada máis chegar ao centro e o preso xamais foi movido do módulo de ingresos para evitarlle ter que convivir coa poboación reclusa. Ademais, recibiu agasallos do exterior como unha caixa de puros Cohiba.

Tamén saíu á luz que varios xefes da trama de proxenetismo que desmantelou a Operación Carioca recibiron teléfonos móbiles e puideron chamar ao exterior sen que quedase rexistro. A xuíz ordenou o traslado a outro cárcere do xefe da rede, J. M. G. A., para evitar que puidese encarregar a colaboradores a destrución de probas ou ameazar o centenar longo de mulleres que se atreveron a testemuñar contra el.

De Lara tamén quere investigar as canles polas que supostamente chega a droga a prisión. Segundo varios avogados consultados, as familias e os letrados son sometidos a unha revisión meticulosa cando van de visita e "parece imposíbe que entre nada por esta vía". Mais varias das mortes acaecidas en estrañas circunstancias dentro de Bonxe nos últimos anos foron atribuídas a sobredoses.

En 2013, a xuíz chegou a imputar o xefe médico de Bonxe pola morte dun preso. Atribuíalle os delitos de omisión do deber de prestar socorro, homicidio por imprudencia grave e falsidade en documento público. Nun auto durísimo co cárcere, De Lara defendía que a asistencia médica a E.P., que cumpría unha condena de tres anos por un delito de lesións, fora "nula". Tiña "graves síntomas", mais recibiu "unha total e negativa falta de atención". O doutor Antonio Chorén diagnosticoulle no centro unha enterite, mais en realidade sufría pancreatite aguda. O mesmo día en que saíu de permiso, sen poder apenas respirar nin camiñar, a súa familia levouno a Urxencias e quedou ingresado. Xa non regresou a Bonxe porque morreu ao tres días.

Segundo os testemuños que recolleu a maxistrada durante a investigación, o médico negábase a explorar E.P. "Xa estou farto de verte aquí, non quero atenderte", gritou ao doente -segundo contou logo outro preso- cando lle foi a rogar que autorizase o seu ingreso nun hospital. A última vez que, tal e como recolle o auto da xuíz, entrou a implorarlle asistencia, o facultativo limitouse a lanzarlle desde o outro lado da sala uns sobres de soro oral para aplacar esa falsa enterite que non remitía. O mesmo xefe médico estivo imputado pola morte doutro recluso por infarto nun curto prazo de tempo. Durante a investigación, o xuíz descubriu que Chorén, o único autorizado para usar o desfibrilador en prisión, ausentábase do seu posto en horario laboral, e que só puido tentarse reanimar o doente manualmente. Con todo, os casos tiveron que ser arquivados o ano pasado pola morte do médico imputado.

"A situación de privación de liberdade é sen dúbida das máis terribeis que pode sufrir unha persoa", escribía Pilar de Lara no auto co que declaraba extinta a responsabilidade penal de Chorén. A atención sanitaria aos reclusos debe ser "non só boa, senón extraordinaria" xa que "os internos están privados da posibilidade de escoller un ou outro profesional, ou de recorrer a unha segunda opinión médica, debendo confiar case a cegas no criterio dos médicos que conforman o servizo de prisións". "Para acudir a urxencias deben pasar o filtro do servizo de garda" do centro penal. E nen "tan sequera son libres de poder tomar a medicación dispensada polos especialistas do servizo xeral de saúde".

 

fotonoticia_20140701161158_644Após a denúncia emitida polo Organismo Popular Anti-repressivo CEIVAR sobre os maus tratos que funcionários da prisom de Dueñas assestárom contra o preso independentista galego, Antom Santos, várias entidades galegas alçárom a sua voz contra umha política que teria que estar desterrada de qualquer ámbito. A nossa denúncia somárom-se o Observatório para a Defensa dos Direitos e Liberdades EsCULcA e agora também o faz a europarlamentária Lidia Senra.

O passado 10 de Junho a eurodeputada polo grupo GUE/NGL, apresentou umha pergunta ante a Comissom Europeia instando a este organismo para que investigue o acontecido na prisom palentina onde se atopa preso independentista Antom Santos e que se saldou com umha malheira e com a sua posta em isolamento.

Lidia Senra inqueriu à Comissom se esta praxe foi “vulneradora de direitos e dos princípios para a proteçom de todas as pessoas sujeitas a qualquer forma de detençom ou prisom, adotados pola Assembleia Geral das Naçons Unidas na sua Resoluçom 43/173, de 9 de Dezembro de 1998”.

Desde o Organismo Popular Anti-repressivo CEIVAR saudamos esta nova iniciativa que nom se trata mais que da defesa dos Direitos Humanos dum cidadam galego e reclamamos aos demais grupos políticos e sociais a continuar na denúncia da sua vulneraçom assim como de proseguir no eido da solidariedade.

 

radio_libreJá está aquí A Cisalha, o programa do Organismo Popular Anti-Repressivo CEIVAR, um espaço radiofónico que quer achegar-se à realidade e à luita das presas e presos independentistas galegos nas cadeias espanholas e recuperar a história do independentismo revolucionário.

Esta primeira ediçom chega cargadinha de novas Anti-repressivas, achegamo-nos ao 17 de abril, Día Internacional das e dos presos políticos; entrevistamos a Mauritziu Faedda, da organizaçom internacionalista basca Askapena; e damos-lhe voz às e aos que nom podem estar aquí.

O programa está feito desde a rádio A Kalimera e umha vez ao mês repassaremos as novas mais destacadas do mês anterior assim como música e numerosas anédotas. Nom o perdades!!

Bem-vindas e bem-vindos a… A Cisalha!!

Podes escuita-lo cá!:  Primeiro programa A Cisalha

 
Mais artigos...
Teimudamente Alçadas!
teimudamente_alzadas
Manual de Segurança para Ativistas
manual_segurana_2015
O Teito é de Pedra
mostra_capa
Lei de Segurança Cidadá
LSC_2014web
Endereços d@s Pres@s

raul_web

edu_web

teto_web

Atópanos nas redes sociais



feisbuk

banner_numero_conta_2014