110276-crumpled-paper-icon-social-media-logos-rss-cube

manual_segurana_2015Desde o Organismo Popular Anti-repressivo CEIVAR hoje apresentamos um novo manual  de segurança para ativistas. Trata-se dum breve mas completo resumo de condutas que há que respeitar para continuar mantendo a privacidade nas nossas atividades políticas ou mesmamente de índole pessoal.

Nas 16 páginas abordam-se temas que estám muito relacionados com a nossa vida cotiá, desde os mecanismos de controlo por parte do Estado mediante as Fuerzas de Seguridad del Estado  (FSE) até os intentos de infiltraçom. Igualmente contém as atuaçons que as/os ativistas ham de ter perante umha detençom, os teus direitos e algumhas recomendaçons básicas.

Aginha os manuais também estarám em versom impressa nas ruas mas também podes contribuir difundindo o mesmo no teu círculo de amizades, família ou de militáncia. Aguardamos que vos seja de utilidade e que contribua a continuar formando a galegas/os conscientes.

Podedes descarrega-lo em: http://www.ceivar.org/nova/images/stories/ceivar/documentos/manual_seguranca_ativistas.pdf

E também estará na parte direita do nosso web de forma permanente.

 

11427889_10204306704531307_1072381979_nEsta sexta feira dia 19 terá lugar a palestra “Franquismo e repressom” organizada polo Centro Social Faísca de Vigo. A exposiçom oral estará a cargo do histórico militante independentista Antom Árias Curto quem viveu de primeira mao incontáveis fórmulas repressivas do Estado durante a etapa ditatorial e da falsa transiçom e democracia.

A medida que se acentua a repressom do Estado, assistimos ultimamente a umha nova necessidade de repassar o acontecido em tempos passados para compreender os paralelismos que guardam com as situaçons que vivemos hoje em dia. Ademais, a palestra impartida por Árias Curto oferece um testemunho vivo excecional para todas/os aquelas/es interesadas/os na História e na política do nosso País.

Dia: 19 de Junho
Hora: 20,30
Lugar: Centro Social Faísca (Vigo)
 

Sin_ttuloHá duas semanas umha solidária acudia a umha visita no centro penitenciário de Mansilla de las Mulas (León). Todo decorria com normalidade até que R.L. decatou-se que ao remate do vis a vis os funcionários chamavam por todas as pessoas ubicadas noutras salas menos por ela deixando-a para o final.

Após ums minutos aguardando, dous carcereiros sacárom da sala de visitas a R.L e namentres iam caminhando a sua beira explicárom-lhe que houvera um problema com o seu bilhete de identidade. Como soluçom os funcionários mencionárom que a solidária deveria de acudir com eles à cafetaria da prisom.

Umha vez que R.L. chegou à cafetaria comprovou que ademais dos dous carcereiros, estavam já aguardando dous homens à paisana que se identificárom como membros da Fiscalia. Foi entom quando um dos funcionários da cadeia fechou a porta ficando R.L. com os quatro homens dentro.

Nesse intre R.L perguntou-lhe às pessoas presentes qual era o motivo da situaçom tam extrana e os homens que se identificaram como membros da Fiscalia respondérom-lhe que ela nom poderia estar fazendo visitas porque havia ums papeis que relacionavam o seu nome com Resistência Galega e que tinham que extremar a precauçom. Com estas palavras colocárom por enriba da mesa ums papeis que supostamente eram oficiais insistindo para que R.L os lera porque “te van a interesar”. Intuindo qual ia ser a deriva da conversa, a solidária simplesmente contestou que de ser oficiais tais documentos que se procedera ao envio postal dumha citaçom judicial.

Ante a negativa de R.L. de entrar nos seus enredos, os que se identificaram como membros da Fiscalia, começárom a inquedar-se, alporiçar-se e a pressionar à solidária. R.L. mantivo-se na sua resposta e após 40 minutos de retençom, os carcereiros abrírom a porta da cafetaria para deixa-la sair.

Casos semelhantes a este já nom som novos no independentismo galego. Mediante ameaças, supostos “documentos oficiais”, presons familiares e/ou económicas, benefícios de toda índole e outras praxes que se adequam à pessoa a quem se dirigem, membros policiais procuram persuadir às/aos independentistas com o claro objetivo de tirar informaçom. A mocidade foi sempre o seu foco de atençom e é orgulho da Galiza as moças e moços que dérom e dam um NOM como resposta. Nom à colaboraçom com quem pretende aplastar-nos como Povo e um nom rotundo a quem acha que somos ums/has mercenários/as.

Desde o Organismo Popular Anti-repressivo CEIVAR denunciamos esta política nauseabunda e animamos encarecidamente a todas/os as/os independentistas a pôr em conhecimento social e político situaçons similares acontecidas. Com cada negativa avançamos na nossa força, uniom e solidariedade.

 

IMG_20150613_133156A plataforma audiovisual Youtube censurou umha cançom do compositor Volk Gz na que se fazia alusom à asociaçom galegófoba Galicia Bilingüe. Os motivos segundo alega Youtube é umha “reclamaçom legal” interposta por esta cançom. Até o de agora desconhecem-se mais dados sobre esta “reclamaçom legal” além que a mensagem enviada a Volk Gz desde Youtube.

A continuaçom reproduzimos literalmente a letra da cançom censurada e manifestamos a nossa solidariedade contra este novo atentado contra a liberdade de expresom.

“Vivimos nunha nación onde a opresión cara nós é a solución/ Queren quitar o que é noso, quérenos sumisos como pobo/ Cando o que defendemos o galego sufrimos persecución mentres fascistas chaman a Castelao xenófobo/ Tento ver o galego no blogue de Gloria Lago, oh oh pero nom o atopo/ So leo parvadas, que so defenden mentes pechadas, o seu bilingüismo nom/ Mentres Rajoy non sabe nen pronunciar un son, hai debuxos animados en inglés na TVG2./

IMG_20150613_133200Arraigadas fican as nosas raíces, manchadas polos merdáns do noso goberno/ Causando cicatrices, que nós, non esquecemos/ Loitamos por manter viva a nosa identidade antes e agora/ Mentres centos de miles de familias galegas choran a outros so lles importa aproveitarse e enganar coma Respuesta Estudiantil/ oh si, españois que non entenderán o meu símil pero a todo porco lle chega o seu San Martín/ A nosa loita non terá fin, contra Galicia Bilingüe, contra os que a nosa lingua oprimen/ Quen so pensa en cometer contra o galego outro crime imputando aos que non toleramos/ A eses bastardos que se se enteren de que xa estamos fartos, fartos de tanta hipocresia./

Manifestación de Galicia Bilingüe, represión, si para os que defenden a nosa nación/ boicotaremos actos nos que so alabades o espanholismo, dicindo que sofren imposición/ para encamiñar o galego a sua desaparición/ sempre perseguirán a quenes contra eles protestan, por iso, irmán, escoitame, non calaremos/ miles de ruas percorreremos denunciando e cantando cun berro: Na Galiza en galego/ Galicia Bilingüe fora da Galiza, a nosa cultura permanecerá no noso lar, nas cidades e nos campos/ abonda de que os direitos lingüísticos sexan asoballados, bilingüistas que actuan contra nós coma fora os reaccionarios/ pero non saben nin o noso abecedario e logo sairán no telediario/ nunha entrevista criticando que somos radicais, que somos nacionalistas, por ser o 44% que aínda fala o idioma da Terra/ sentímolo por dentro, expresámolo por fora, dando guerra/ A nosa loita non terá fin, contra Galicia Bilingüe, contra os que a nosa lingua oprimen/ Quen so pensa en cometer contra o galego outro crime promovendo que este disminúa, continúan co seu españolismo/ que se enteren de que xa estamos fartos, fartos de tanto cinismo./”

 

A continuaçom reproduzimos a nova publicada polo Observatório para a Defesa dos Direitos e Liberdades EsCULcA:

l27c7f1No xulgado núm. 1 de instrucción de Lugo, xuiz Pilar de Lara, cumúlanse xa mais dunha ducia de casos que afectan funcionarios, médicos e mesmo o director do cárcere de Bonxe. Algúns referidos a alegadas desatencións sanitarias que derivaron na morte de reclusos; outros, a supostos favores ilícitos para presos VIP; algún máis, a posibeis malos tratos entre reixas.

O enésimo caso aberto investiga a desgarradora historia de S.L., un doente que agoniza despois de consumir 22 dos 53 anos da súa vida en celas, e que asegura que o cárcere de Bonxe lle “roubou catro anos” de liberdade. O exrecluso, nacido en Ortigueira (A Coruña), doente de VIH, hepatite crónica, atrofia muscular, desnutrición extrema e varias doenzas máis, declarou o pasado 9 de xuño perante De Lara e na mesma mañá foi examinado por un forense para determinar que parte da deterioración física pode ser debida á mala atención duns servizos médicos carcerarios.

Nas últimas semanas de espera, S.L. estivo hospitalizado varias veces, como el mesmo di, para “resistir”. Outras fontes próximas ao caso aseguran que a declaración perante a xuiz foi "moi satisfactoria”, e que durante catro horas S.L. describiu “moitos detalles” á maxistrada sobre a súa “calvario” en prisión.

O director do cárcere de Bonxe, Modesto Gutiérrez, principal funcionario contra o que o exrecluso dirixe a súa querela por prevaricación, non quixo dar a súa versión dos feitos porque se trata dun asunto “xudicializado”. “Temos toda a documentación preparada e en regra esperando que nola pidan” no xulgado, comentou. “Os informes e feitos son os que son” mais “non quero entrar a criticar: cada cal ten que facer o seu traballo como profesional”, resolvía en alusión a De Lara. Respecto da cantidade de casos que se cumulan nos xulgados de Lugo, Gutiérrez entende que se trata dun “efecto chamada”; ven que vai un e van outros detrás.

"Os internos non poden recorrer a unha segunda opinión médica", di o xuíz. "Deben confiar a cegas nos de prisión"

S.L. conta que xamais foi informado de que tiña dereito a pedir a acumulación das condenas (por delitos semellantes, neste caso de roubo con intimidación ou con violencia, mais ningún de sangue), e que por tanto a súa pena debería ser substancialmente reducida. Segundo o seu avogado, Waldir Sinisterra, é responsabilidade dos servizos xurídicos da prisión reunirse cada seis meses co interno para revisar a súa situación, algo que, con S.L., segundo el, non se fixo.

En xaneiro, despois de varios ingresos hospitalarios do seu cliente e á vista da profunda deterioración da súa saúde, Sinisterra pediu a liberdade condicional “por razóns humanitarias”. O xulgado de Vixilancia Penal desestimouna, di, “baseándose no informe do médico” de prisión, que foi “aprobado por unanimidade polo director e a xunta de tratamento do centro penal”. Alí dicíase que S.L. “podía seguir delinquindo”, lembra o letrado, “cando camiña valéndose dun bastón, e necesita tres cuartos de hora para percorrer 60 metros”. "Este é un sistema deshumanizado", lamenta o representante legal, "non o vían consumíndose e morrendo cada día? Catro anos, e mesmo catro meses de máis no cárcere, para S.L., é toda unha vida".

Após este intento fallado, Sinisterra optou por pedir a acumulación de condenas. E fíxoo “a cegas”, porque “a día de hoxe, os servizos xurídicos do centro penal non facilitaron o historial” con todas as sentenzas de S.L. A resposta non demorou: o 30 de marzo, o xulgado do Penal número 2 de Lugo concedía a liberdade ao preso. Segundo el, despois de o ter “retido tanto tempo, botárono á rúa sen previo aviso", sen o deixar telefonar ao avogado para que fose recollelo e sen a medicación que necesita. S.L. toma “22 pastillas ao día”, e durante unha semana, até que xestionou o cartón da sanidade pública galega, só tivo aqueles fármacos que logrou facilitarlle a ONG que o apoia, Aliade Ultreia. Nos anos que pasou entre reixas morréronlle o pai, a esposa e o irmán. Di que ninguén o avisou e que non puido ir aos enterros.

En 2013, a xuíz chegou a imputar o xefe médico de Bonxe pola morte dun preso

Na querela contra o director e os membros da xunta de vixilancia penal de Bonxe, o exrecluso achega documentación que supostamente demostra que en prisión non respectaron durante anos a orde dun neumólogo do hospital público acerca dun medicamento fundamental que debían fornecer a S.L. O paciente relata, ademais, que a súa vida no cárcere tornouse “invivibel” cando decidiu recorrer ao diario El Progreso de Lugo para denunciar os seus problemas. Desde entón, segundo recolle a querela, comezaron as “represalias”. Lembra que cando tiña unha crise e buscaba axuda na enfermaría de Bonxe o médico recibíao dicíndolle: “Vai co xornalista a que che saque a dor”, “Vas comer toda a condena con patacas”.

Nos xulgados de Lugo tamén hai dilixencias sobre supostos beneficios a presos privilexiados, como o empresario Jorge Dorribo, propietario da empresa farmacéutica Nupel e principal imputado da Operación Campión, que durante un tempo salpicou ao exministro José Blanco. Segundo gravacións telefónicas e varias declaracións de imputados, incluído o propio Dorribo, o trato con el foi diferente, o director de Bonxe recibiuno no seu despacho nada máis chegar ao centro e o preso xamais foi movido do módulo de ingresos para evitarlle ter que convivir coa poboación reclusa. Ademais, recibiu agasallos do exterior como unha caixa de puros Cohiba.

Tamén saíu á luz que varios xefes da trama de proxenetismo que desmantelou a Operación Carioca recibiron teléfonos móbiles e puideron chamar ao exterior sen que quedase rexistro. A xuíz ordenou o traslado a outro cárcere do xefe da rede, J. M. G. A., para evitar que puidese encarregar a colaboradores a destrución de probas ou ameazar o centenar longo de mulleres que se atreveron a testemuñar contra el.

De Lara tamén quere investigar as canles polas que supostamente chega a droga a prisión. Segundo varios avogados consultados, as familias e os letrados son sometidos a unha revisión meticulosa cando van de visita e "parece imposíbe que entre nada por esta vía". Mais varias das mortes acaecidas en estrañas circunstancias dentro de Bonxe nos últimos anos foron atribuídas a sobredoses.

En 2013, a xuíz chegou a imputar o xefe médico de Bonxe pola morte dun preso. Atribuíalle os delitos de omisión do deber de prestar socorro, homicidio por imprudencia grave e falsidade en documento público. Nun auto durísimo co cárcere, De Lara defendía que a asistencia médica a E.P., que cumpría unha condena de tres anos por un delito de lesións, fora "nula". Tiña "graves síntomas", mais recibiu "unha total e negativa falta de atención". O doutor Antonio Chorén diagnosticoulle no centro unha enterite, mais en realidade sufría pancreatite aguda. O mesmo día en que saíu de permiso, sen poder apenas respirar nin camiñar, a súa familia levouno a Urxencias e quedou ingresado. Xa non regresou a Bonxe porque morreu ao tres días.

Segundo os testemuños que recolleu a maxistrada durante a investigación, o médico negábase a explorar E.P. "Xa estou farto de verte aquí, non quero atenderte", gritou ao doente -segundo contou logo outro preso- cando lle foi a rogar que autorizase o seu ingreso nun hospital. A última vez que, tal e como recolle o auto da xuíz, entrou a implorarlle asistencia, o facultativo limitouse a lanzarlle desde o outro lado da sala uns sobres de soro oral para aplacar esa falsa enterite que non remitía. O mesmo xefe médico estivo imputado pola morte doutro recluso por infarto nun curto prazo de tempo. Durante a investigación, o xuíz descubriu que Chorén, o único autorizado para usar o desfibrilador en prisión, ausentábase do seu posto en horario laboral, e que só puido tentarse reanimar o doente manualmente. Con todo, os casos tiveron que ser arquivados o ano pasado pola morte do médico imputado.

"A situación de privación de liberdade é sen dúbida das máis terribeis que pode sufrir unha persoa", escribía Pilar de Lara no auto co que declaraba extinta a responsabilidade penal de Chorén. A atención sanitaria aos reclusos debe ser "non só boa, senón extraordinaria" xa que "os internos están privados da posibilidade de escoller un ou outro profesional, ou de recorrer a unha segunda opinión médica, debendo confiar case a cegas no criterio dos médicos que conforman o servizo de prisións". "Para acudir a urxencias deben pasar o filtro do servizo de garda" do centro penal. E nen "tan sequera son libres de poder tomar a medicación dispensada polos especialistas do servizo xeral de saúde".

 

fotonoticia_20140701161158_644Após a denúncia emitida polo Organismo Popular Anti-repressivo CEIVAR sobre os maus tratos que funcionários da prisom de Dueñas assestárom contra o preso independentista galego, Antom Santos, várias entidades galegas alçárom a sua voz contra umha política que teria que estar desterrada de qualquer ámbito. A nossa denúncia somárom-se o Observatório para a Defensa dos Direitos e Liberdades EsCULcA e agora também o faz a europarlamentária Lidia Senra.

O passado 10 de Junho a eurodeputada polo grupo GUE/NGL, apresentou umha pergunta ante a Comissom Europeia instando a este organismo para que investigue o acontecido na prisom palentina onde se atopa preso independentista Antom Santos e que se saldou com umha malheira e com a sua posta em isolamento.

Lidia Senra inqueriu à Comissom se esta praxe foi “vulneradora de direitos e dos princípios para a proteçom de todas as pessoas sujeitas a qualquer forma de detençom ou prisom, adotados pola Assembleia Geral das Naçons Unidas na sua Resoluçom 43/173, de 9 de Dezembro de 1998”.

Desde o Organismo Popular Anti-repressivo CEIVAR saudamos esta nova iniciativa que nom se trata mais que da defesa dos Direitos Humanos dum cidadam galego e reclamamos aos demais grupos políticos e sociais a continuar na denúncia da sua vulneraçom assim como de proseguir no eido da solidariedade.

 
Mais artigos...
Teimudamente Alçadas!
teimudamente_alzadas
Manual de Segurança para Ativistas
manual_segurana_2015
O Teito é de Pedra
mostra_capa
Lei de Segurança Cidadá
LSC_2014web
Endereços d@s Pres@s

raul_web

edu_web

teto_web

Atópanos nas redes sociais



feisbuk

banner_numero_conta_2014